Το ΠΑΣΟΚ δήλωσε «παρών» στο σύνολο, αλλά «ναι» σε 285 από τα 371 άρθρα

Παραπολιτικά, η ψηφοφορία στη Βουλή για το νομοσχέδιο που αλλάζει το πλαίσιο λειτουργίας των servicers και τη διαχείριση του ιδιωτικού χρέους κατέληξε σε κοινοβουλευτικό παράδοξο. Το ΠΑΣΟΚ καταψήφισε το κείμενο επί της αρχής, δήλωσε «παρών» στην ψηφοφορία επί του συνόλου — και ταυτόχρονα είχε πει «ναι» σε 285 από τα 371 άρθρα που δεν τέθηκαν σε ονομαστική ψηφοφορία. Με άλλα λόγια, υπερψήφισε το 77% ενός νομοσχεδίου που επί ημέρες παρουσίαζε ως απαράδεκτο.

Η αντίφαση έγινε αμέσως αντικείμενο σχολιασμού. Κύκλοι του υπουργείου Οικονομικών και κοινοβουλευτικές πηγές έβαλαν στο στόχαστρο την αξιωματική αντιπολίτευση, επιμένοντας πως ψήφισε τρία διαφορετικά πράγματα για το ίδιο κείμενο: «όχι» στην αρχή, «ναι» στη συντριπτική πλειονότητα των άρθρων και «παρών» στο τέλος.

«Μια πραγματικά αξιοσημείωτη κοινοβουλευτική επίδοση»

«Το ΠΑΣΟΚ κατάφερε το ακατόρθωτο. Να καταγγέλλει επί ημέρες ένα νομοσχέδιο, να υπερψηφίζει τη μεγάλη πλειονότητα των διατάξεών του και στο τέλος να μην μπορεί να αποφασίσει αν είναι υπέρ ή κατά».

Στο ίδιο μήκος κύματος, οι ίδιες πηγές επικαλέστηκαν τα αποτελέσματα της ψηφοφορίας, χαρακτηρίζοντάς τα «αποκαλυπτικά»: από τα 371 άρθρα που δεν πήγαν σε ονομαστική ψηφοφορία, τα 285 βρήκαν σύμφωνη την αξιωματική αντιπολίτευση. Η καταληκτική τους φράση συμπύκνωσε το σχόλιο: «Όχι» επί της αρχής, «ναι» στο 77% των άρθρων, «παρών» στο σύνολο — «μια πραγματικά αξιοσημείωτη κοινοβουλευτική επίδοση».

Τι σημαίνει η στάση και τι μένει να απαντηθεί

Το νομοσχέδιο αγγίζει ένα από τα πιο ευαίσθητα πεδία της καθημερινότητας: τα δάνεια, τις ρυθμίσεις, τους πλειστηριασμούς και τον ρόλο των εταιρειών διαχείρισης απαιτήσεων. Σε τέτοια κείμενα η ψήφος δεν είναι τεχνική λεπτομέρεια — καθορίζει ποιος κινδυνεύει να χάσει το σπίτι του και με ποια διαδικασία. Γι' αυτό η στάση της αντιπολίτευσης έχει βαρύτητα: η κριτική στα «μαύρα» σημεία δεν συμβαδίζει εύκολα με την υπερψήφιση των τεσσάρων πέμπτων του κειμένου, χωρίς εξήγηση.

Το «παρών» στο σύνολο, άλλωστε, είναι η πιο άβολη επιλογή. Ούτε μπλοκάρει, ούτε στηρίζει. Δίνει πολιτικό άλλοθι και στις δύο πλευρές και αφήνει τους πολίτες με την απορία τι ακριβώς θα άλλαζε αν η αξιωματική αντιπολίτευση είχε πιο καθαρή γραμμή στη διαπραγμάτευση.

Για την κυβέρνηση, το σχόλιο λειτουργεί και ως αντεπίθεση: μετατοπίζει τη συζήτηση από το περιεχόμενο των ρυθμίσεων στη συνοχή της αντιπολίτευσης. Είναι ένα επιχείρημα που χρησιμοποιείται συχνά στη Βουλή, δεν απαντά όμως στο ουσιαστικό ερώτημα αν οι διατάξεις για τους δανειολήπτες είναι επαρκείς ή όχι.

Το ερώτημα που μένει ανοιχτό είναι απλό: ποια άρθρα θεωρεί το ΠΑΣΟΚ τόσο επικίνδυνα ώστε να καταψηφίσει το όλον, και γιατί τα υπόλοιπα 285 δεν άξιζαν την ίδια αντίρρηση. Το πώς θα απαντήσει στις αιχμές, και αν θα δώσει αναλυτική εξήγηση για την ψήφο του, θα κρίνει αν η «επίδοση» που του χρεώνουν οι κύκλοι του υπουργείου θα του κολλήσει για καιρό.