Τραμπ: «Εβδομάδα κατά του Κομμουνισμού» λίγο πριν ανακοινωθούν τα εκλογικά αποτελέσματα

Λίγο πριν αρχίσουν να ανακοινώνονται τα πρώτα αποτελέσματα των ενδιάμεσων εκλογών, ο Ντόναλντ Τραμπ έβαλε την υπογραφή του σε ένα κείμενο που δεν είχε καμία σχέση με ψηφοδέλτια: μια προεδρική διακήρυξη που ανακηρύσσει την 1η με 7 Νοεμβρίου «Εβδομάδα κατά του Κομμουνισμού». Η ανακοίνωση αναρτήθηκε στην επίσημη ιστοσελίδα του Λευκού Οίκου λίγο πριν από τη 1 τα ξημερώματα ώρα Ελλάδας, την ίδια ώρα που ο πρόεδρος ενημέρωνε τους ακολούθους του ότι παρακολουθεί τα πρώτα εκλογικά αποτελέσματα στο Fox News.

«Με την παρούσα ανακηρύσσω την εβδομάδα από την 1η έως τις 7 Νοεμβρίου ως Εβδομάδα κατά του Κομμουνισμού. Καλώ όλους τους Αμερικανούς να παραμείνουν σταθεροί στην υπεράσπιση του αμερικανικού τρόπου ζωής απέναντι σε κάθε απειλή και να προστατεύσουν την άσβεστη φλόγα της ελευθερίας από το σκοτάδι του κομμουνισμού».

Το κείμενο δεν έμεινε στα γραφεία του Λευκού Οίκου. Σε ανάρτησή του στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, ο Αμερικανός πρόεδρος παρουσίασε την εβδομάδα ως φόρο τιμής στα εκατομμύρια θύματα των σοσιαλιστικών και κομμουνιστικών καθεστώτων, διαβεβαιώνοντας ότι «υπό την ηγεσία μου, η Αμερική δεν θα πέσει ποτέ θύμα αυτών των κακών ιδεολογιών». Στο ίδιο μήνυμα υπήρχε και η προτροπή προς τους ψηφοφόρους να συνεχίσουν να στηρίζουν τους Ρεπουμπλικανούς.

Η ίδια συνταγή, άλλο timing

Η κίνηση δεν έπεσε από τον ουρανό. Ο Τραμπ χαρακτηρίζει εδώ και χρόνια τους πολιτικούς του αντιπάλους σοσιαλιστές και κομμουνιστές, και το συγκεκριμένο αφήγημα δεν είναι απλώς ρητορικό στολίδι: σε προηγούμενες εκλογικές αναμετρήσεις τού έχει αποφέρει εκλογικά κέρδη σε ισπανόφωνες κοινότητες. Χαρακτηριστικό παράδειγμα η Φλόριντα, όπου Κουβανοαμερικανοί και άλλες ομάδες με καταγωγή από χώρες που έζησαν υπό αριστερή διακυβέρνηση αντιμετωπίζουν τον όρο «κομμουνισμός» ως κάτι πολύ συγκεκριμένο και πολύ προσωπικό — όχι ως αφηρημένη ιδεολογική συζήτηση.

Η διακήρυξη δεν αλλάζει νόμους ούτε δημιουργεί υποχρεώσεις. Ορίζει μια συμβολική εβδομάδα και καλεί τους πολίτες σε εγρήγορση. Το πολιτικό της βάρος, όμως, είναι άλλο: φτάνει στα κινητά και στις τηλεοράσεις των ψηφοφόρων ακριβώς τη στιγμή που μετριούνται οι ψήφοι, λειτουργώντας ως υπενθύμιση του διλήμματος που ο Λευκός Οίκος θέλει να έχει στο μυαλό του ο κόσμος μπαίνοντας στην κάλπη.

Το ερώτημα που μένει ανοιχτό

Εδώ αξίζει να σταθούμε σε αυτό που δεν λέει το κείμενο. Μια προεδρική διακήρυξη που βαφτίζει «σκοτάδι» μια ολόκληρη πολιτική παράδοση, λίγες ώρες πριν κριθούν οι συσχετισμοί, δεν απευθύνεται σε ιστορικούς ούτε σε ερευνητές. Απευθύνεται σε ψηφοφόρους, και μάλιστα σε συγκεκριμένες ομάδες τις οποίες το επιτελείο γνωρίζει καλά. Το ζήτημα δεν είναι αν ένας πρόεδρος έχει δικαίωμα να καταδικάζει καθεστώτα που καταπάτησαν δικαιώματα — προφανώς και έχει. Το ζήτημα είναι αν το κάνει ως θεσμική πράξη ή ως εργαλείο εκλογικής συσπείρωσης την πιο κρίσιμη ώρα.

Η απάντηση θα φανεί στα αποτελέσματα και στις επόμενες κινήσεις του Λευκού Οίκου. Προς το παρόν, αυτό που ξέρουμε με βεβαιότητα είναι η χρονική ακολουθία: πρώτα η υπογραφή, μετά η ανάρτηση, μετά η τηλεόραση. Και κάπου εκεί, οι κάλπες άρχισαν να αδειάζουν.