Ο Τσίπρας χαρακτήρισε τον Πιερρακάκη «υπουργό ακρίβειας και πλειστηριασμών»

Ο Αλέξης Τσίπρας διάλεξε για την καθιερωμένη «ταινία της εβδομάδας» το «Μεγάλο Σορτάρισμα» (The Big Short) και με αφορμή αυτήν άνοιξε μέτωπο με την κυβέρνηση για τους πλειστηριασμούς. Το κεντρικό του επιχείρημα: μέσα στο 2025 έγιναν πενταπλάσιοι πλειστηριασμοί σε σχέση με όσους καταγράφηκαν συνολικά την πενταετία 2015-2019, ενώ φέτος ο αριθμός ανεβαίνει ακόμη περισσότερο.

Ο πρόεδρος της Ελληνικής Αριστερής Συμπαράταξης (ΕΛ.Α.Σ.) δεν έμεινε εκεί. Κατηγόρησε την κυβέρνηση ότι αποφεύγει τη σύγκρουση με τα «καρτέλ της ακρίβειας» και ότι διευκολύνει τη δράση των funds, αφήνοντας εκτεθειμένα τα νοικοκυριά. Είναι η γνωστή γραμμή της αντιπολίτευσης, η οποία αυτή τη φορά συνοδεύεται από μια συγκεκριμένη σύγκριση αριθμών που, όπως είναι φυσικό, ζητά απάντηση από το υπουργείο Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών.

Το άρθρο 23 και οι αντιφάσεις

Στο στόχαστρο μπήκε και το άρθρο 23, η διάταξη που συζητήθηκε έντονα το τελευταίο διάστημα. Ο κ. Τσίπρας σημειώνει ότι στελέχη της Νέας Δημοκρατίας δεν έχουν ξεκαθαρίσει αν τη θεωρούν θετική ή αρνητική ρύθμιση και τους θέτει το ερώτημα από την ανάποδη:

«Όσοι θεωρούν ότι ήταν καλό δεν μας λένε γιατί αποσύρθηκε, ενώ όσοι πιστεύουν πως ήταν κακό, δεν έχουν κάποια πειστική εξήγηση για το πώς βρέθηκε εκεί εξαρχής».

Επειδή το άρθρο 23 έφτασε στη Βουλή από τον υπουργό Εθνικής Οικονομίας και Οικονομικών, ο πρώην πρωθυπουργός του επιφύλαξε προσωπική αιχμή: κατά την άποψή του, ο τίτλος του θα έπρεπε πλέον να είναι «υπουργός ακρίβειας και πλειστηριασμών». Μια φράση που, όπως ήταν αναμενόμενο, έγινε το πιο «κλικαρισμένο» σημείο της ανάρτησης.

«Αγαπάμε το μπάσκετ κι όχι το μπέιζμπολ»

Ο κ. Τσίπρας κάλεσε τους πολίτες να δουν την ταινία του Άνταμ Μπλακ με τον Στιβ Κάρελ, για να καταλάβουν, όπως είπε, «πώς λειτουργεί το σύστημα και ποιοι κερδίζουν από τη συμφορά των απλών ανθρώπων». Και έκλεισε με το δικό του, σκωπτικό σχόλιο:

«Και θυμηθείτε, οποιαδήποτε ομοιότητα με πρόσωπα και καταστάσεις είναι εντελώς συμπτωματική. Άλλωστε στην Ελλάδα αγαπάμε το μπάσκετ κι όχι το μπέιζμπολ. Καλή σας θέαση».

Πίσω από το χιούμορ, το θέμα είναι από τα πιο βαριά της καθημερινότητας. Κάθε πλειστηριασμός σημαίνει ένα σπίτι που βγαίνει στο σφυρί και μια οικογένεια που καλείται να μαζέψει τα πράγματά της. Γι' αυτό και η αντιπαράθεση για το αν τα νούμερα είναι σωστά δεν είναι λεπτομέρεια: αν η σύγκριση του κ. Τσίπρα ευσταθεί, μιλάμε για μια εκρηκτική αύξηση σε σχέση με τα χρόνια της δικής του διακυβέρνησης· αν δεν ευσταθεί, οφείλει να το αποδείξει με στοιχεία.

Το ίδιο ισχύει και για την κυβέρνηση. Δεν αρκεί να απαντήσει με γενικόλογες διαψεύσεις ή με αντεπίθεση περί «κουλτούρας της καταστροφολογίας». Χρειάζεται καθαρή απάντηση σε τρία πράγματα: πόσοι πλειστηριασμοί έγιναν πραγματικά, με ποιους κανόνες προστατεύονται οι ευάλωτοι δανειολήπτες και γιατί το άρθρο 23 εμφανίστηκε, αποσύρθηκε και άφησε ακόμη και τους βουλευτές της πλειοψηφίας να μην ξέρουν τι τους ρωτούν. Όποιος έχει τα δεδομένα, ας τα βάλει στο τραπέζι — τα νοικοκυριά που κινδυνεύουν δεν έχουν την πολυτέλεια της ασάφειας.