Ο διοικητής της ΑΑΔΕ Γιώργος Πιτσιλής ζητά στοιχεία για 25 υπαλλήλους και υπόσχεται εκκαθάριση

Ένα χειρόγραφο χαρτί με 25 ονόματα υπαλλήλων της ΑΑΔΕ και χρηματικά ποσά στο πλάι βρέθηκε στο γραφείο της λογίστριας του Άγγελου Γιαννακόπουλου, του επιχειρηματία πίσω από το «Χωριάτικο». Αυτό το χαρτί έφερε τον διοικητή της Ανεξάρτητης Αρχής Δημοσίων Εσόδων, Γιώργο Πιτσιλή, στη θέση να εξηγήσει επιτέλους τι συνέβη με την υπόθεση. Η απάντησή του ήρθε καθυστερημένα, ραδιοφωνικά, και άφησε ανοιχτά σχεδόν όλα τα κρίσιμα.

Ο κ. Πιτσιλής δεν μίλησε για τα ονόματα, δεν επιβεβαίωσε ούτε διέψευσε ότι υπάλληλοι της Αρχής έδιναν πληροφορίες, και ζήτησε από την αστυνομία το υλικό για να κάνει τη «δική του δουλειά».

«Ζητήσαμε θεσμικά να μας έρθει οποιοδήποτε αποδεικτικό υλικό που υπάρχει στη διάθεση οποιασδήποτε αρχής για να κάνουμε κι εμείς τη δική μας δουλειά. Αυτές οι υποθέσεις έχουν δύο πτυχές. Μία πειθαρχική, μία ποινική».

Σύμφωνα με τον ίδιο, η πειθαρχική διαδικασία είναι αυτή που μπορεί να τρέξει η Αρχή: «Εμείς απομακρύνουμε τον άνθρωπο ο οποίος έχει καταπατήσει τον όρκο του από την υπηρεσία για να σταματήσει να κάνει κακό». Και δεσμεύτηκε ότι «όποιοι έχουν καταπατήσει τον όρκο τους» θα φύγουν, χωρίς να αφήσουν «τους ενδεχομένως λίγους επίορκους υπαλλήλους» να αμαυρώσουν την εικόνα των 12.500 εργαζομένων της ΑΑΔΕ.

Το μέγεθος του κυκλώματος

Η υπόθεση που πυροδότησε όλα αυτά δεν είναι μικρή. Η Διεύθυνση Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος της ΕΛ.ΑΣ., με πολύμηνες παρακολουθήσεις, έφτασε σε δίκτυο με 430 εταιρείες και 149 εμπλεκόμενους, στη συντριπτική τους πλειονότητα αχυρανθρώπους. Η εκτιμώμενη ζημία από τη μη καταβολή υποχρεώσεων αγγίζει τα 76,96 εκατ. ευρώ, εκ των οποίων 38,18 εκατ. είναι βασικές ληξιπρόθεσμες οφειλές.

Ο κ. Πιτσιλής αναγνώρισε την επιτυχία της αστυνομίας — «συμπληρώνουμε ο ένας τον άλλον, εμείς ελέγχουμε το τιμολόγιο, η αστυνομία έχει το τηλέφωνο, την παρακολούθηση» — και εξήγησε γιατί, όπως λέει, το σύστημα δεν τα βλέπει όλα: «Ό,τι δεν έχει εκδοθεί και έχει πληρωθεί με μετρητά, δεν το βλέπουμε».

Το ερώτημα όμως δεν είναι τι δεν βλέπει το myDATA σε μια μεμονωμένη ταμειακή. Είναι γιατί η Αρχή δεν ενεργοποίησε τους ελέγχους όταν τα ίδια σημάδια — αχυράνθρωποι, εικονικές εταιρείες που «εξαφανίζονται» μόλις πλησιάζει έλεγχος, χρέη που αφήνονται πίσω — είχαν ήδη χτυπήσει το καμπανάκι σε άλλη υπόθεση εστίασης, με δελτίο Τύπου της ίδιας της ΑΑΔΕ να περιγράφει εκατοντάδες «εναλλασσόμενες» επιχειρήσεις.

Η καταγγελία του 2020 και το «βήμα πίσω»

Από τη δικογραφία προκύπτει ότι το 2020 υπήρξε εμπεριστατωμένη καταγγελία για το σύνολο της δραστηριότητας του κ. Γιαννακόπουλου. Οι υπηρεσίες της ΑΑΔΕ ξεκίνησαν έρευνα, η οποία φαίνεται να επιβεβαίωνε τα καταγγελλόμενα. Μετά σταμάτησε, και σύμφωνα με πληροφορίες το απόρρητο περιεχόμενό της κατέληξε στον ίδιο τον επιχειρηματία.

Ο κ. Πιτσιλής απάντησε σε άλλο μήκος κύματος: «Είχαμε ξεκινήσει τη δική μας ελεγκτική διαδικασία. Επειδή όμως έχουμε συνεργασία και συντονισμό, κάναμε ένα βήμα πίσω για να τελειώσει η αστυνομία τη δική της δουλειά». Πρόσθεσε πως η χώρα έχει 1,3 εκατομμύρια επιχειρήσεις και πως η Αρχή κάνει περίπου 30.000 τακτικούς ελέγχους τον χρόνο, 70.000 επιτόπιους, πάνω από 1.000 έρευνες απάτης ΦΠΑ, με 2,7 δισ. ευρώ βεβαιώσεις από τακτικούς ελέγχους και άλλα 400 εκατ. από απάτη ΦΠΑ.

Την ίδια ώρα, η πολιτική ηγεσία έσπευσε να καλύψει την Αρχή. Ο υπουργός Προστασίας του Πολίτη Μιχάλης Χρυσοχοΐδης απέρριψε την κριτική με το επιχείρημα των εσόδων: «Η ΑΑΔΕ άλλαξε τον χάρτη στη χώρα, πρόσθεσε πολλά δισ. που χρησιμοποιήθηκαν ως μέριμνα κοινωνικής αλληλεγγύης. Τώρα να μεμψιμοιρούμε για το πότε πήγε η καταγγελία…». Στο υπουργικό συμβούλιο ο Κυριάκος Μητσοτάκης είχε πει ότι «ΑΑΔΕ, Οικονομική Αστυνομία και Διεύθυνση Αντιμετώπισης Οργανωμένου Εγκλήματος κάνουν καλά τη δουλειά τους».

Το πρόβλημα είναι ότι η δουλειά έγινε με καθυστέρηση πέντε ετών και αφού προηγήθηκαν καταγγελίες, όχι επειδή χτύπησε ο αλγόριθμος. Ένας λογιστής του κυκλώματος κατέθεσε ότι δήλωνε «μειώνοντας τα ποσά στο χαμηλότερο δυνατό ποσό, έως το ποσοστό 30%» και ότι δεχόταν «συχνές και συνεχείς παρεμβάσεις» για να ρίχνει τον φόρο όσο πιο χαμηλά γινόταν. Αν αυτό συνέβαινε χρόνια, με χιλιάδες αποδείξεις λιανικής να περνούν από τις ταμειακές, το ερώτημα δεν είναι γιατί δεν ελέγχθηκαν δύο επιχειρήσεις. Είναι ποιος δεν έλεγξε, με ποια εντολή, και ποιος ενημερώθηκε πρώτος.