Διακόπηκε με ένταση η δίκη για τα βίντεο των Τεμπών και νέα συνεδρίαση ορίστηκε για τις 13 Νοεμβρίου.

Η ένταση ήρθε πριν καλά καλά ανοίξει η δικογραφία. Λίγο μετά την έναρξη της συνεδρίασης στο Μονομελές Πλημμελειοδικείο Λάρισας, οι συνήγοροι του κατηγορούμενου στελέχους της «Interstar Security» ζήτησαν αναβολή, επικαλούμενοι κώλυμα. Στο ακροατήριο κάθονταν συγγενείς θυμάτων της σιδηροδρομικής τραγωγίας των Τεμπών. Η αντίδρασή τους ήταν άμεση και έντονη, ενώ οι δικηγόροι που παρίστανται προς υποστήριξη της κατηγορίας μίλησαν για «προσχηματικό» αίτημα.

Το δικαστήριο δεν διέκοψε γι' αυτόν τον λόγο. Η δίκη θα συνεχιστεί την Παρασκευή 13 Νοεμβρίου.

Το κρίσιμο ερώτημα: τι απέγιναν τα πλάνα

Αντικείμενο της δίκης δεν είναι η σύγκρουση αυτή καθαυτή, αλλά ο τρόπος που χειρίστηκαν οι υπεύθυνοι το οπτικοακουστικό υλικό της εμπορικής αμαξοστοιχίας. Κατά την κατηγορία, τα βίντεο από τον εμπορευματικό σταθμό της Θεσσαλονίκης δεν προσκομίστηκαν ποτέ, ενώ στους πρώτους μήνες μετά το δυστύχημα γράφτηκαν νέα δεδομένα πάνω στον ψηφιακό δίσκο. Όταν το υλικό έφτασε τελικά στα χέρια του εφέτη ανακριτή Σωτήρη Μπακαΐμη, το καλοκαίρι του 2023, η ανάκτησή του ήταν αδύνατη.

Στο εδώλιο βρίσκονται τρία πρόσωπα: ο πρόεδρος του ΟΣΕ τη νύχτα του δυστυχήματος, ο διευθύνων σύμβουλος που ανέλαβε μετά από αυτόν και έμεινε στη θέση έως το καλοκαίρι του 2025, καθώς και ο νόμιμος εκπρόσωπος της «Interstar Security» εκείνης της περιόδου — της εταιρείας στην οποία έχει ανατεθεί από το 2017 η φύλαξη και η βιντεοεπιτήρηση του σιδηροδρομικού δικτύου του ΟΣΕ. Και οι τρεις ήταν παρόντες στην αίθουσα.

Οι κατηγορίες μοιράζονται ανάλογα με τον ρόλο του καθενός: στο στέλεχος της «Interstar» αποδίδονται υπεξαγωγή εγγράφων κατ' εξακολούθηση και απείθεια· στον πρώην διευθύνοντα σύμβουλο ηθική αυτουργία σε υπεξαγωγή εγγράφων, άπαξ και κατ' εξακολούθηση, και ηθική αυτουργία στην απείθεια· στον πρώην πρόεδρο ηθική αυτουργία σε υπεξαγωγή εγγράφων.

Είκοσι τρεις συνεδριάσεις και μετά… πίσω στο μηδέν

Η υπόθεση κουβαλά ήδη βαριά ιστορία. Η διαδικασία είχε φτάσει στις 23 συνεδριάσεις προτού αναβληθεί τον περασμένο Απρίλιο, όταν η τότε πρόεδρος του δικαστηρίου δήλωσε αποχή. Σε εκείνο το διάστημα είχε κατασχεθεί υλικό από τις συσκευές των πραγματογνωμόνων που είχαν οριστεί στην κύρια δίκη για το δυστύχημα και οι οποίοι εμφανίζονται ως μάρτυρες και εδώ. Αντίγραφα δόθηκαν, ύστερα από αίτημα, και σε δικηγόρους της πολιτικής αγωγής.

Ένα ζήτημα ωστόσο έμεινε ανοιχτό: η τότε πρόεδρος είχε κρατήσει επιφύλαξη για τα αρχεία που εντοπίστηκαν στους υπολογιστές των πραγματογνωμόνων μέσα στις υπηρεσίες όπου εργάζονται, στην Περιφέρεια Θεσσαλίας και στην Αποκεντρωμένη Διοίκηση Θεσσαλίας-Στερεάς Ελλάδας.

Για τους συγγενείς των θυμάτων, κάθε αναβολή είναι ένα ακόμη βήμα μακριά από την αλήθεια. Η σημερινή εικόνα — αίτημα κωλύματος, αντιδράσεις στο ακροατήριο, διακοπή — δείχνει πόσο εύκολα μια δίκη που αφορά εξαφανισμένα πειστήρια μπορεί να χάνει τον βηματισμό της. Το ερώτημα που μένει να απαντηθεί δεν είναι μόνο νομικό: ποιος είχε την ευθύνη να φυλάξει το υλικό, ποιος όφειλε να ελέγξει ότι παραδόθηκε ακέραιο και γιατί χρειάστηκαν σχεδόν δύο χρόνια και δεκάδες συνεδριάσεις για να φτάσει η υπόθεση στο σημείο από όπου ξεκίνησε.

Η επόμενη δικάσιμος είναι ορισμένη. Το βάρος, πάντως, της απόδειξης παραμένει ακέραιο — και οι κατηγορούμενοι θεωρούνται αθώοι μέχρι να κριθεί διαφορετικά.