Ο Τραμπ έκλεισε την εκστρατεία του στο Μνημείο Λίνκολν και είπε: «Θα ασκώ βέτο σε όλα»

Στο Μνημείο Λίνκολν, δίπλα στην τεχνητή λίμνη που ξανάνοιξε μετά την ανακαίνισή της, ο Ντόναλντ Τραμπ χρειάστηκε να περάσει το πρώτο μισό της ομιλίας του μιλώντας για την ανάπλαση των μνημείων της αμερικανικής πρωτεύουσας πριν φτάσει στο θέμα για το οποίο είχε στηθεί όλη η σκηνή.

«Αυτή είναι η τελευταία ημέρα πριν από τις ενδιάμεσες εκλογές, τις σημαντικότερες, πιστεύω, στη διάρκεια της ζωής μας», είπε, περίπου 26 λεπτά αφότου άρχισε να μιλάει.

Η επιλογή του χώρου δεν ήταν τυχαία, ούτε όμως και προφανής. Την παραμονή της ψηφοφορίας, αντί να εμφανιστεί σε κάποια από τις πολιτείες όπου η μάχη για τη Βουλή και τη Γερουσία είναι αμφίρροπη, ο πρόεδρος των ΗΠΑ μίλησε στο κέντρο της Ουάσιγκτον, σε ένα σημείο που ο ίδιος είχε κάνει γνωστό κατεβαίνοντας από το Air Force One μετά την τελευταία συγκέντρωσή του στην Αϊόβα. Όπως είχε πει, η παρουσία του εκεί θα έδειχνε «πόσο όμορφη είναι» η λίμνη.

Συνολικά, τις τελευταίες εβδομάδες έτρεξε περισσότερες από 25 συγκεντρώσεις, κυρίως σε περιοχές που παραδοσιακά ψηφίζουν Ρεπουμπλικανούς, και ταξίδεψε 28 ημέρες στη σειρά. Ο στόχος ήταν διπλός: να συσπειρώσει τη βάση του και να αντισταθμίσει τη χαμηλή δημοτικότητά του. Το αποτέλεσμα, ωστόσο, ήταν ομιλίες που γύριζαν διαρκώς γύρω από τον ίδιο, τα επιτεύγματά του, ακόμη και το προεδρικό αεροσκάφος που δώρισε το Κατάρ.

«Κύριος Βέτο»

Ο Τραμπ δεν είναι υποψήφιος αύριο. Παρ' όλα αυτά, μετέτρεψε την αναμέτρηση σε δημοψήφισμα υπέρ ή εναντίον του — και φρόντισε να εξηγήσει τι θα κάνει αν χάσει.

«Αν δεν κερδίσουμε, αν και πιστεύω ότι θα τα πάμε εξαιρετικά, θα ασκώ βέτο στα πάντα. Βέτο ξανά και ξανά».

Σύμφωνα με τον ίδιο, αν οι Δημοκρατικοί πάρουν την πλειοψηφία σε ένα από τα δύο σώματα, θα γίνει «Mr. Veto» και θα απορρίπτει κατ' επανάληψη τα νομοσχέδιά τους, μέχρι εκείνοι να αναγκαστούν να έρθουν στο τραπέζι. «Δεν πρόκειται να τους αφήσω… Κάποια στιγμή, πιθανότατα θα κάνουμε συμφωνίες», ανέφερε, περιγράφοντας μια παρατεταμένη σύγκρουση με το Κογκρέσο που, κατά την εκτίμησή του, θα καταλήξει σε συμβιβασμό.

Το διακύβευμα είναι μεγάλο: η απώλεια του ελέγχου έστω και ενός σώματος θα δυσκολέψει σοβαρά την προώθηση της νομοθετικής του ατζέντας για το υπόλοιπο της θητείας. Και τα μηνύματα δεν είναι καλά. Οι δημοσκοπήσεις δείχνουν τους Δημοκρατικούς φαβορί για τη Βουλή των Αντιπροσώπων και με πιθανότητες να πάρουν και τη Γερουσία, ενώ ο πόλεμος με το Ιράν, το κόστος της ενέργειας και η ακρίβεια τροφοδοτούν τη δυσαρέσκεια των ψηφορεών.

Το Μίσιγκαν, η Καλιφόρνια και το παρασκήνιο

Την ίδια ώρα, στο στρατόπεδο των Δημοκρατικών επικρατεί αναταραχή από την εξέλιξη στο Μίσιγκαν: η βουλευτής Χέιλι Στίβενς, που είχε ηττηθεί στις προκριματικές για τη Γερουσία, αποφάσισε να στηρίξει τον Ρεπουμπλικανό Μάικ Ρότζερς αντί για τον Αμπντούλ Ελ-Σαγέντ. Πολλοί εκτιμούν ότι η κίνηση αυτή μπορεί να κοστίσει την έδρα.

Παράλληλα, το υπουργείο Δικαιοσύνης κατέθεσε αίτημα στο Ανώτατο Δικαστήριο ζητώντας εντολή που θα υποχρεώνει την Καλιφόρνια να μην προσμετρήσει 20.000 ψήφους, με το επιχείρημα ότι πιθανότατα τις έριξαν άτομα που δεν είναι νόμιμα Αμερικανοί πολίτες. Οι πολιτειακοί και τοπικοί αξιωματούχοι που διεξάγουν τις εκλογές διαφωνούν κατηγορηματικά, λένε ότι τα στοιχεία της κυβέρνησης είναι λανθασμένα και προειδοποιούν πως αν το αίτημα γίνει δεκτό, χιλιάδες πολίτες θα μείνουν εκτός διαδικασίας. Η κυβέρνηση αντιτείνει ότι ο ομοσπονδιακός εκλογικός νόμος τής δίνει το δικαίωμα να αγνοεί τις τοπικές αρχές.

Μέχρι την ομιλία στο Μνημείο Λίνκολν, η πρόωρη ψηφοφορία σε όλη τη χώρα είχε ξεπεράσει τα 54 εκατομμύρια, σύμφωνα με τα στοιχεία του University of Florida Voting Lab — ένδειξη ισχυρής κινητοποίησης, χωρίς κανείς να μπορεί να προβλέψει την τελική συμμετοχή. Το μόνο σίγουρο είναι ότι η κάλπη θα κρίνει αν ο Τραμπ θα έχει απέναντί του ένα εχθρικό Κογκρέσο ή έναν Λευκό Οίκο με ελεύθερο πεδίο.