Οι εργαζόμενοι στα ΚΤΕΛ προκηρύσσουν 24ωρη πανελλαδική απεργία την Τρίτη

Τρίτη 3 Νοεμβρίου σημαίνει για χιλιάδες επιβάτες σε όλη τη χώρα μια μέρα χωρίς λεωφορείο. Τα αστικά και τα υπεραστικά ΚΤΕΛ κατεβάζουν ρολά για 24 ώρες, με πανελλαδική απεργία που κήρυξαν οι εργαζόμενοι του κλάδου. Το βασικό αίτημα είναι μια νέα κλαδική σύμβαση που θα βάλει τέλος σε 17 χρόνια καθηλωμένων αποδοχών, μαζί με μόνιμες προσλήψεις ώστε να μην υποβαθμίζεται περαιτέρω το επάγγελμα. Στην πράξη, το στοίχημα αφορά τόσο τις αστικές γραμμές των μεγάλων πόλεων όσο και τις υπεραστικές διαδρομές προς την περιφέρεια.

Την κήρυξη της κινητοποίησης έκανε η Ομοσπονδία Συνδικάτων Μεταφορών Ελλάδας (ΟΣΜΕ), όπου εκπροσωπούνται οδηγοί και προσωπικό όλων των ειδικοτήτων. Η Ομοσπονδία υποστηρίζει ότι μια νέα συλλογική σύμβαση πρέπει να καθορίζει με δίκαιο τρόπο αμοιβές και συνθήκες δουλειάς για το σύνολο των εργαζομένων στα ΚΤΕΛ, καθώς οι μισθοί έχουν μείνει στάσιμοι εδώ και σχεδόν δύο δεκαετίες.

«Εργοδοτική ασυδοσία» και «πίτα» 80 ετών

Η γλώσσα της ανακοίνωσης είναι σκληρή. Οι εργαζόμενοι μιλούν για μόνιμη κατάσταση αυθαιρεσίας από την πλευρά των εργοδοτών:

«Οι εργαζόμενοι στον κλάδο των ΚΤΕΛ βρίσκονται αντιμέτωποι με μια παγιωμένη κατάσταση πρωτοφανούς εργοδοτικής ασυδοσίας, αυθαιρεσίας και αδιαλλαξίας»

Στο ίδιο κείμενο οι ιδιωτικές επιχειρήσεις που εκτελούν το συγκοινωνιακό έργο κατηγορούνται ότι «λυμαίνονται υπό διαχρονική κυβερνητική κάλυψη το δημόσιο έργο της συγκοινωνίας της χώρας», χωρίς σεβασμό στον κόπο χιλιάδων εργαζομένων, και ότι δεν δέχονται να δώσουν «ούτε ελάχιστο μέρος της πίτας» που απολαμβάνουν επί περίπου 80 χρόνια.

Η μάχη κρίνεται στο Εφετείο την ίδια μέρα

Η ημερομηνία της απεργίας δεν είναι τυχαία: συμπίπτει με τη συζήτηση στο Εφετείο Αθηνών της προσφυγής με την οποία η ΟΣΜΕ ζητά να ακυρωθεί η υπ' αριθμ. 8/2026 διαιτητική απόφαση της Πενταμελούς Επιτροπής Διαιτησίας του ΟΜΕΔ. Η Ομοσπονδία υποστηρίζει ότι αυτή η απόφαση πέταξε στα σκουπίδια την πρωτοβάθμια κρίση της Τριμελούς Επιτροπής Διαιτησίας του Μαΐου, η οποία αναγνώριζε έστω στοιχειώδεις αυξήσεις, και απέρριψε την προσφυγή ως «απαράδεκτη».

«Αφήνοντας εκατοντάδες εργαζόμενους χωρίς καμία ουσιαστική μισθολογική και θεσμική κάλυψη»

Έτσι, η Τρίτη γίνεται διπλό ραντεβού: από τη μια τα αμαξοστάσια αδειάζουν, από την άλλη οι εκπρόσωποι των εργαζομένων κάθονται στο ακροατήριο διεκδικώντας δικαστικά ό,τι δεν πήραν στη διαιτησία.

Τι μένει να φανεί

Το ερώτημα που βαραίνει περισσότερο αφορά τους επιβάτες: πόσες γραμμές θα μείνουν πραγματικά χωρίς δρομολόγια και αν θα υπάρξει στοιχειώδης εξυπηρέτηση σε άγονες ή απομακρυσμένες περιοχές, όπου το ΚΤΕΛ είναι το μόνο μέσο. Δεν έχει γίνει γνωστό αν οι εργοδότες προσέρχονται σε διάλογο ή αν υπάρχει περιθώριο συμφωνίας πριν από την Τρίτη.

Το σίγουρο είναι ότι η υπόθεση δεν αφορά μόνο μισθολογικές διαφορές. Αγγίζει τη λειτουργία μιας δημόσιας υπηρεσίας που εκτελείται από ιδιώτες, με το κράτος να εμφανίζεται ως επόπτης. Όταν οι αποδοχές μένουν παγωμένες 17 χρόνια και οι προσλήψεις δεν γίνονται, το κόστος το πληρώνουν δύο φορές οι πολίτες: μία ως εργαζόμενοι και μία ως επιβάτες.