Ένα κυνήγι θησαυρού με στολές τρόμου στο Γκάζι κατέληξε σε καταγγελίες για ξυλοδαρμούς και δαγκώματα

Ένας άντρας με ψεύτικες πληγές και αίματα στο σώμα κραδαίνει αλυσίδα πάνω από κάποιον που έχει πέσει στο οδόστρωμα και τον χτυπά, την ώρα που ο πεσμένος φωνάζει για βοήθεια. Δεν πρόκειται για γύρισμα ταινίας, αλλά για σκηνή που καταγράφηκε στο Γκάζι τη νύχτα του Halloween, στο πλαίσιο του «Halloween Hunt», ενός κυνηγιού θησαυρού που στήθηκε από escape rooms με αφορμή την αμερικάνικη γιορτή.

Το σκεπτικό ήταν απλό: ομάδες παικτών λύνουν γρίφους στους δρόμους, με μασκαρεμένους σε ρόλο χαρακτήρων τρόμου να τους «κυνηγούν». Στην πράξη, όπως κατήγγειλαν δεκάδες συμμετέχοντες, οι ρόλοι ξεχάστηκαν γρήγορα. Μασκαρεμένοι με αλυσοπρίονα, ζώνες, ρόπαλα και μαστίγια όρμησαν πάνω σε παίκτες και περαστικούς, ενώ μικρά παιδιά έτρεχαν έντρομα για να ξεφύγουν. Κάποιοι από όσους παρακολουθούσαν τραβούσαν βίντεο και γελούσαν.

«Λέγαμε ότι πονούσαμε και συνέχιζαν πιο δυνατά»

Οι μαρτυρίες όσων βρέθηκαν στο σημείο περιγράφουν κάτι πολύ διαφορετικό από ένα παιχνίδι. Μιλούν για γροθιές, κλωτσιές σε ανθρώπους πεσμένους στο έδαφος, τραβήγματα από τον λαιμό, ακόμη και δαγκώματα.

«Αυτό που είδα ήταν κάποιο μασκαρεμένο να δαγκώνει έναν άλλο άνθρωπο. Είδα και έναν άλλον να ρίχνει ροπαλιές σε μια κοπέλα η οποία έβαλε τα κλάματα»

Ένας άλλος συμμετέχων περιέγραψε ότι η ομάδα του δέχθηκε επίθεση από το πρώτο λεπτό: ένα μέλος χτυπήθηκε δύο φορές στην πλάτη με αλυσίδα, ενώ τη μία φορά το κρατούσαν και από τον λαιμό. Στο τέλος, λέει, έβλεπαν κόσμο να κλαίει και ανθρώπους με αίματα.

«Είναι απαράδεκτο να βαράς έναν παίκτη με ζώνη, αλυσίδες, μαστίγιο η ότι άλλο σου κατέβει στο κεφάλι, να σου λέει ο άλλος σταμάτα και εσύ να συνεχίζεις»

Στα βίντεο που είδαν το φως της δημοσιότητας εμφανίζονται μασκαρεμένοι να κυνηγούν ανθρώπους στους δρόμους, αλλά και σκηνές σωματικής βίας μέσα στο πλήθος. Μετά τον θόρυβο, αρκετοί από τους πρωταγωνιστές των πλάνων υποστήριξαν ότι επρόκειτο για αστεία μεταξύ φίλων.

Οι όροι, οι ρόλοι και οι πρώτες συγγνώμες

Τα ερωτήματα στρέφονται πλέον στους κανόνες της διοργάνωσης. Στους όρους συμμετοχής αναφερόταν ότι το παιχνίδι περιλαμβάνει τρέξιμο, σωματική επαφή και περιστασιακή λεκτική βία, και απαγορευόταν ρητά στους παίκτες να αγγίζουν τους «performers». Για χτυπήματα από την πλευρά των ηθοποιών προς τους συμμετέχοντες, όμως, δεν υπήρχε καμία πρόβλεψη.

Μια ηθοποιός που συμμετείχε δήλωσε ότι οι οδηγίες που είχε λάβει αφορούσαν μόνο θεατρικό παιχνίδι ρόλων κοντά στα σημεία όπου λύνονταν οι γρίφοι, χωρίς καμία εντολή για χτυπήματα. Παράλληλα, ένας από τους μασκαρεμένους ζήτησε δημόσια συγγνώμη, παραδεχόμενος ότι «μπορεί να δάγκωσε λίγο παραπάνω», και τόνισε ότι σε καμία περίπτωση δεν ήθελε να τραυματιστεί κανείς.

Από την πλευρά του, ιδιοκτήτης escape room ξεκαθάρισε ότι η επιχείρησή του είχε ρόλο μόνο χορηγού επικοινωνίας και καμία ανάμειξη στη διοργάνωση, κάνοντας λόγο για «ακραία μεμονωμένα περιστατικά» τα οποία καταδίκασε απερίφραστα. Η διοργάνωση ανακοίνωσε ότι θα διερευνήσει όσα συνέβησαν.

Το βασικό ερώτημα παραμένει αναπάντητο: πώς ένα οργανωμένο παιχνίδι σε δημόσιους δρόμους κατέληξε σε καταγγελίες για ξυλοδαρμούς, μπροστά σε ανήλικους και ανυποψίαστους περαστικούς; Ποιος έδωσε τις οδηγίες στους εθελοντές και τους ηθοποιούς, ποιος είχε την ευθύνη της επίβλεψης τη νύχτα του παιχνιδιού και γιατί κανείς δεν σταμάτησε τις σκηνές βίας όσο αυτές εξελίσσονταν; Μέχρι να απαντηθούν, το «κυνήγι θησαυρού» του Γκαζιού θα συζητιέται ως κάτι πολύ πιο σοβαρό από μια αποτυχημένη γιορτή.