Ο Τάσος Χατζηγιοβάνης συγκίνησε στα βραβεία του ΠΣΑΠΠ μιλώντας για τον μικρό Δημήτρη-Όθωνα

Κρατιόταν με κόπο. Ο Τάσος Χατζηγιοβάνης ανέβηκε στη σκηνή για να παραλάβει ειδικό βραβείο για την κοινωνική και φιλανθρωπική του δράση και λίγο πριν μιλήσει ζήτησε μια ανάσα: «Έχω λίγο άγχος. Κρατιέμαι για να μη συγκινηθώ», είπε, με την αίθουσα του Κέντρου Πολιτισμού «Ελληνικός Κόσμος» να έχει παγώσει.

Η 45η Γιορτή του Πανελλήνιου Συνδέσμου Αμειβομένων Ποδοσφαιριστών και Ποδοσφαιριστριών (ΠΣΑΠΠ) είχε φέτος και τις δάφνες της σεζόν, αλλά το βράδυ της Δευτέρας 2 Νοεμβρίου ανήκε σε δύο ιστορίες που δεν κρίθηκαν στο γήπεδο. Στη μία, ο άσος του ΟΦΗ διάβασε το «αντίο» του στον μικρό Δημήτρη-Όθωνα. Στην άλλη, ο Ανδρέας Τεττέη πήρε το βραβείο του από τα χέρια ενός παιδιού που πάλεψε και συνεχίζει να παλεύει.

Ο Χατζηγιοβάνης είχε καλύψει το ποσό των 12.500 ευρώ για τις ανάγκες της θεραπείας του μικρού Δημήτρη-Όθωνα, ο οποίος έδινε τη μάχη του με το νευροβλάστωμα, μια μορφή καρκίνου που χτυπά κυρίως βρέφη και μικρά παιδιά. Η προσπάθεια δεν είχε το τέλος που όλοι περίμεναν. Το παιδί έφυγε από τη ζωή, και η βράβευση ήρθε σε μια στιγμή που η απώλεια ήταν ακόμη νωπή.

«Το μόνο που ήθελα ήταν να βοηθήσω ένα παιδί να ζήσει»

Ο ποδοσφαιριστής ήταν ξεκάθαρος πως δεν περίμενε ποτέ να βρεθεί στη σκηνή για αυτή την υπόθεση: «Δεν έκανα τη δωρεά για να προβληθώ. Δεν σκέφτηκα ποτέ ότι θα ερχόμουν εδώ να βραβευτώ. Το μόνο που ήθελα ήταν να βοηθήσω ένα παιδί να ζήσει».

Μίλησε και για το πώς μπήκε στην ιστορία: «Όταν έμαθα την ιστορία του μικρού Δημήτρη-Όθωνα η πρώτη μου σκέψη ήταν να βοηθήσω. Ήρθα σε επαφή με τη μητέρα του, αλλά δυστυχώς ο μικρός έφυγε από τη ζωή».

Στο μήνυμά του υπήρχε και μια προειδοποίηση που δεν πέρασε απαρατήρητη: «Όλα όσα συμβαίνουν το τελευταίο διάστημα με στενοχωρούν και με προβληματίζουν. Πρέπει να είμαστε προσεκτικοί, να βεβαιωνόμαστε ότι η βοήθεια φτάνει εκεί που πρέπει. Μην κλείσουμε την καρδιά μας».

Και συνέχισε, κοιτάζοντας πιο πέρα από τη βραδιά: «Αύριο κάποιος θα χρειάζεται τη βοήθειά μας. Μια οικογένεια θα περνά δύσκολα. Όποιος έχει ανάγκη δεν πρέπει να είναι μόνος. Δεν μπορούμε πάντα να αλλάζουμε την έκβαση μιας δύσκολης ιστορίας. Μπορούμε να σταθούμε δίπλα σε εκείνον που τη ζει, ο καθένας όπως μπορεί».

Το κλείσιμο ήταν αφιερωμένο σε όσους βοηθούν χωρίς κάμερα: «Σκέφτομαι όσους προσφέρουν αθόρυβα. Να φτάσει το χειροκρότημα και σε αυτούς. Το καλό πάντα νικά. Θα συνεχίσω να προσφέρω όπως μπορώ».

Ο Μάριος στη σκηνή και το «Μ» στον πανηγυρισμό

Λίγο νωρίτερα, η τελετή είχε ακόμη μία στιγμή που δύσκολα περιγράφεται. Ο Ανδρέας Τεττέη βραβεύτηκε από τον Μάριο, έναν νεαρό «μαχητή» της ζωής, τον οποίο ο επιθετικός έχει στηρίξει έμπρακτα. Ο Μάριος ανέβηκε στη σκηνή, παρέδωσε ο ίδιος το βραβείο και πήρε τον λόγο.

«Είναι τιμή μου, θέλω να πω ένα τεράστιο ευχαριστώ στον ΠΣΑΠΠ και στον Αντρέα, ο οποίος ήταν πάντα δίπλα μου και μου έδινε δύναμη να συνεχίσω. Η οικογένεια και οι φίλοι μου με βοήθησαν πάρα πολύ. Το ποδόσφαιρο πέρα από νίκες και τίτλους μπορεί να δώσει δύναμη σε ανθρώπους που το έχουν ανάγκη και ο Ανδρέας το έκανε αυτό».

Ο Τεττέη θυμήθηκε πώς γνωρίστηκαν, με το γνωστό του χιούμορ να σπάει τη συγκίνηση: «Το έκανα με όλη μου την καρδιά όταν έμαθα ότι χρειαζόταν βοήθεια. Μου έστειλαν οι φίλοι του μήνυμα ότι ήθελε να με δει και πήγα ο ίδιος προσωπικά στο σπίτι του να του κάνω έκπληξη. Είναι μεγάλος μαχητής και είμαι πολύ χαρούμενος για αυτόν. Δεν έχει καμία σχέση με το πως ήταν όταν τον γνώρισα, έχει πάρει μερικά κιλάκια. Αυτός αξίζει αυτό το βραβείο και του το αφιερώνω».

Ο επιθετικός έχει αφιερώσει αρκετά από τα τέρματά του στον Μάριο, σχηματίζοντας με τα χέρια του το γράμμα «Μ» στον πανηγυρισμό. Αυτή τη φορά οι ρόλοι αντιστράφηκαν και το χειροκρότημα πήγε προς την άλλη μεριά.

Η βραδιά είχε, όπως κάθε χρόνο, και το αγωνιστικό της σκέλος: βραβεύτηκαν οι κορυφαίοι και οι κορυφαίες της χρονιάς, όπως τους ανέδειξε η ψηφοφορία των μελών του Συνδέσμου, μαζί με όσους και όσες ξεχώρισαν για το ήθος τους στην αγωνιστική περίοδο που πέρασε. Κανείς, όμως, δεν έφυγε συζητώντας για στατιστικές. Έφυγαν συζητώντας για δύο παιδιά και για το πόσο μπορεί να μετρήσει μια κίνηση όταν γίνεται χωρίς αντάλλαγμα.