Η Βασιλική Μανησιώτη, σύντροφος του ιδρυτή της ΜΚΟ Παιδική Χαρά, προφυλακίστηκε

Η Βασιλική Μανησιώτη, 35 ετών, σύντροφος του ιδρυτή και προέδρου της ΜΚΟ «Παιδική Χαρά», κρίθηκε προσωρινά κρατούμενη μετά την απολογία της στον ανακριτή Θεσσαλονίκης και οδηγείται στη φυλακή. Από τα τέσσερα πρόσωπα που πέρασαν χθες την πόρτα του ανακριτή, είναι η μόνη για την οποία ο ανακριτής έκρινε ότι πρέπει να μείνει έγκλειστη μέχρι να ξεκαθαρίσει η υπόθεση.

Το κατηγορητήριο περιγράφει ένα σχήμα που κόβει την ανάσα: μια φερόμενη εγκληματική ομάδα που, σύμφωνα με τη δικογραφία, είχε στήσει ως «βιτρίνα» τον οργανισμό και μέσω αυτού φέρεται να καρπωνόταν εκατομμύρια ευρώ από δωρεές και εράνους. Τα χρήματα εκείνα είχαν συγκεντρωθεί με έναν και μόνο σκοπό: παιδιά με σοβαρές ασθένειες.

Ελεύθεροι με όρους οι άλλοι τρεις

Ο 32χρονος αδελφός της αφέθηκε ελεύθερος με περιοριστικούς όρους. Την ίδια μεταχείριση είχαν ένας διαιτητής κι ένας παράγοντας τοπικού ποδοσφαιρικού σωματείου, οι οποίοι απολογήθηκαν για το δεύτερο σκέλος της υπόθεσης: εκείνο που αγγίζει τον παράνομο στοιχηματισμό και τη φερόμενη χειραγώγηση αγώνων σε τοπικά πρωταθλήματα. Δύο διαφορετικές υποθέσεις, ένας κοινός ανακριτής — και ερωτήματα που στοιβάζονται το ένα πάνω στο άλλο.

Τη σκυτάλη παίρνει τώρα ο 37χρονος ιδρυτής της ΜΚΟ, ο βασικός κατηγορούμενος, ο οποίος αναμένεται να απολογηθεί την Πέμπτη. Ό,τι πει εκείνος θα κρίνει εν πολλοίς και το βάρος που θα σηκώσουν οι υπόλοιποι.

Σύμφωνα με πληροφορίες, στην απολογία της η 35χρονη φέρεται να μίλησε ανοιχτά για τα ποσά που λείπουν, λέγοντας πως από τους εράνους «λείπουν μόνο 900.000 ευρώ», και να παραδέχθηκε ότι αγόρασε μια τσάντα «Louis Vuitton». Αν η φράση επιβεβαιωθεί, δεν περιγράφει απλώς μια λογιστική τρύπα. Περιγράφει έναν τρόπο σκέψης.

Το ερώτημα που δεν απαντήθηκε ποτέ

Ας το πούμε όπως είναι. Δεν πρόκειται για μια ακόμα «οικονομική απάτη» που θα ξεχαστεί σε δύο εβδομάδες. Μιλάμε για χρήματα που έβγαλαν από την τσέπη τους άνθρωποι συγκινημένοι από την ιστορία ενός παιδιού, από γονείς που ήξεραν τι θα πει νοσοκομείο, από πολίτες που έδωσαν ό,τι μπορούσαν επειδή πίστεψαν ότι κάποιος θα βοηθήσει. Αν η δικογραφία σταθεί στο δικαστήριο, η ζημιά δεν μετριέται μόνο σε ευρώ: μετριέται σε θεραπείες που δεν έγιναν και σε κόσμο που την επόμενη φορά θα διστάσει να δώσει.

Και μετά έρχονται οι ερωτήσεις που κανείς δεν έχει ακόμα απαντήσει ικανοποιητικά. Ποιος έλεγχε τα βιβλία αυτού του οργανισμού; Με ποια διαδικασία εγκρίνονταν οι έρανοι και με ποια λογοδοτούσαν; Για πόσο καιρό μια ΜΚΟ με τέτοιο ευαίσθητο αντικείμενο λειτουργούσε χωρίς κάποιος να δει την απόκλιση ανάμεσα στα χρήματα που έμπαιναν και σε εκείνα που έφταναν στα παιδιά; Δεν αρκεί να συλληφθούν οι φερόμενοι ως δράστες. Χρειάζεται να εξηγηθεί γιατί το σύστημα δεν τους σταμάτησε νωρίτερα — αλλιώς η επόμενη «Παιδική Χαρά» είναι θέμα χρόνου.

Μέχρι να υπάρξει δικαστική κρίση, όλοι οι κατηγορούμενοι τεκμαίρονται αθώοι. Η προφυλάκιση δεν είναι καταδίκη· είναι η εκτίμηση του ανακριτή ότι υπάρχει κίνδυνος. Και σε υποθέσεις όπου τα χρήματα εξαφανίζονται και οι μάρτυρες πιέζονται, αυτός ο κίνδυνος δεν είναι θεωρητικός.

Το επόμενο ορόσημο είναι η Πέμπτη. Μέχρι τότε, το μόνο βέβαιο είναι πως η ΜΚΟ που υποσχόταν βοήθεια σε άρρωστα παιδιά βρίσκεται στο επίκεντρο μιας έρευνας που μυρίζει βαρύ σκάνδαλο — και πως όσοι έδωσαν χρήματα δικαιούνται, τουλάχιστον, μια καθαρή απάντηση για το πού πήγαν.